Geen chemo maar 't koude water in

Geen chemo maar 't koude water in
ma, 25/09/2017 - 13:59
Door: jvklinken
0 reacties

Hoe bestaat  het  dat weldenkende mensen met kanker in zee gaan met alternatieve genezers, vroeg dagblad NRC zich af. De krant ging op onderzoek uit en dat leverde een gematigd positief beeld op, al is het een gemiste kans dat MMV niet werd  geraadpleegd.

De  publicatie, die in NRC van afgelopen zaterdag was te lezen, was  vooraf gegaan aan een oproep onder de lezers. Dat leverde ruim honderd reacties op.

Een van die reacties was afkomstig van ene Hans Kunneman. Zijn therapeute stelt hem vragen en als hij met zijn arm geen weerstand biedt, geeft  hij het juiste antwoord. Zij noemt het de „kinesiologische methode”. Sinds Hans haar bezoekt, weet hij wat er in zijn leven moet veranderen, of voor welke behandelmethode hij zou kunnen kiezen.

Bij muziekdocent Hans Kunneman (61) werd in 2015 prostaatkanker geconstateerd. Het zit in de familie. Zijn vader overleed er op 82-jarige leeftijd aan. Zijn broer heeft zich direct laten opereren en bestralen toen bleek dat hij de ziekte ook had en is inmiddels „vrij van kanker”.

Voor Hans is dat geen optie. Hij volgde een reeks ontgiftingskuren, zwemt dagelijks in koud water en krijgt maretakinjecties van zijn antroposofische huisarts. Hij zegt zich bewust te zijn van het risico dat hij neemt door „een andere weg” te kiezen.

Ze lezen online, uren achtereen

Meer dan een miljoen mensen zijn volgens het Centraal Bureau voor de Statistiek onder behandeling van een alternatief genezer: bijna 8 procent van alle vrouwen en 4 procent van alle mannen. En die percentages nemen alleen maar toe. Vooral hoogopgeleiden kiezen voor alternatief. Terecht tekent de krant aan dat “alternatieve zorg” een containerbegrip is: het kan gaan om het slikken van vitaminepillen op voorschrift van een complementair genezer naast een reguliere behandeling. Maar het kan ook gaan om ingrijpende behandelingen in een kliniek die reguliere zorg volledig vervangt.

Op grond van de ingezonden reacties lijken vooral mensen die een ernstige of een onduidelijke diagnose hebben gekregen, geneigd om hun toevlucht buiten het  reguliere trapveld te zoeken. Zij lezen online, uren achter elkaar, bezoeken alternatieve behandelaars, praten met lotgenoten, ontdekken hun lichaam opnieuw. En berusten vooral niet in de toekomst zoals de ‘reguliere’ arts die schetst.

Lichaam en geest nauw verbonden

De eerdergenoemde muziekleraar Hans Kunneman is één van de NRC-lezers die reageerden. Hij is er al heel lang van overtuigd dat lichaam en geest zeer nauw verbonden zijn. Hij is gaan mediteren en eet zo natuurlijk mogelijk. In 2013 bleek na een controleafspraak dat er te veel prostaat-specifiek antigeen (PSA) in zijn bloed voorkwam, dat is eiwit dat alleen door de prostaat wordt gemaakt. Een verhoogde PSA-waarde kan duiden op prostaatkanker. „De dokter verwees me door naar een uroloog, maar ik heb gezegd dat ik dat niet wilde.”

Hij kwam bij de Humaniversity in Egmond aan Zee. Daar bezocht hij een aantal keren een therapeut, die met hem op zoek ging naar „disbalansen”. In hetzelfde jaar begon Hans Kunneman ook te ‘ontgiften’. Hij dronk glazen bitterzout om zijn darmen te laten leegstromen. ’s Avonds in bed dronk hij een mix van grapefruit en olijfolie. “Heel goor allemaal. Je lever krijgt een knal en laat galstenen los die er via je ontlasting uitkomen.”

Op drie plekjes kankercellen

Ondanks het detoxen was de PSA-waarde in 2014 „omhooggeschoten”. Op dringend verzoek van zijn huisarts ging hij dit keer toch naar de uroloog. Er bleken „op drie plekjes kankercellen te zitten”. Kunneman besprak de optie om te bestralen maar koos in overleg met zijn uroloog toch voor active surveillance, regelmatige controle.

Intussen bleef hij op allerlei manieren graven naar de dieper liggende oorzaak van de ziekte. Hij heeft bijvoorbeeld een gesprekstherapeut, waarmee hij dieper ingaat op zijn „overlevingsangst”. „Sinds ik die angst onder ogen heb gezien, heb ik een hoop spanning kunnen loslaten.”

Uit de laatste vier controles, blijkt dat de PSA-waarde is gezakt naar een normaal gesproken gezond niveau. „Ook op de echo is sinds anderhalf jaar niets meer te zien”, zegt Kunneman. „De uroloog heeft er moeite mee om te geloven dat kanker ‘zomaar’ kan verdwijnen en zegt: ‘Die kanker zit daar gewoon hoor, maar houdt zich nu alleen gedeisd’.”

Zelf denkt Kunneman dat hij genezen is. „Al kun je nooit zeker weten of de kanker weg blijft”, weet hij. „Dat is de hele andere kant van dit verhaal, als je je alternatief laat behandelen moet je ook de dood in de ogen durven kijken. Je gaat je begeven op een terrein met veel subjectieve aspecten die minder makkelijk in kaart te brengen zijn.”

 

Priscilla begon met  het drinken van zuurzakthee

Een andere lezer die reageerde, was Priscilla van Ooijen (35) uit Zandvoort. Ze was manager bij een internationaal retailbedrijf toen zij vier jaar geleden werd gediagnosticeerd met borstkanker. Het was een grote schok.

Van Ooijen begon op advies van haar vader met het drinken van thee van zuurzak – een moeilijk te krijgen gewas uit het Caribisch gebied dat volgens sommige alternatieve behandelaars de kanker remt.

Ze onderging een borstsparende operatie. Onderzocht werd of zij drager was van het borstkankergen. In die periode begon Priscilla zich te verdiepen in kanker.

Ze startte een traject bij een orthomoleculaire arts, die haar onder meer over diëten adviseerde. „Ik nam de tijd voor rust, stilte, beweging en bezinning.” Op haar 32ste verjaardag kreeg Van Ooijen te horen dat zij drager is van het gen dat borstkanker veroorzaakt; dat betekent dat de kans groter is dat de ziekte ook mét chemo en bestraling terugkomt. „Feitelijk blijf je een wandelende tijdbom”, zegt Van Ooijen.

Chemo is aanval op immuunsysteem

Ze vindt chemo in haar geval niet logisch. „Het is een aanval op je lichaam en je immuunsysteem, terwijl je die juist zo hard nodig hebt als je ziek bent.”

Ook vond ze de mogelijke gevolgen van chemo te groot. Daar heeft ze veel over gesproken met reguliere artsen. „Zij leken de kwantiteit van leven belangrijker te vinden dan kwaliteit.”

Ze herinnert zich haar bezoek aan een vruchtbaarheidskliniek voor informatie over het invriezen van eicellen. Chemo kan een vrouw onvruchtbaar maken omdat ze vervroegd in de overgang kan komen.

Vanwege al die lastige keuzes maakte ze een groepsreis van een maand naar India. Ze besloot een Ayurveda-resort te bezoeken in de Himalaya. Ze onderging een detoxkuur van 21 dagen, mediteerde en deed aan yoga.

Bij thuiskomst voelde ze zich gesterkt en zei ze tegen haar artsen dat zij geen chemo en bestralingen wilde. Ze was tot de conclusie gekomen dat ze niet alleen de fysieke, maar ook de „mentale en emotionele oorzaak” van haar ziekte aan moest pakken.

Zij ging onder meer naar een therapeut die ervaring heeft met de psychologische aspecten van kanker. Van Ooijen laat zich nu jaarlijks twee keer controleren. Na haar operatie zijn er geen tumoren meer gevonden.

Bij het kiezen van behandelingen kijkt Van Ooijen „wat er op het pad komt”. Dat ze zoveel keuze heeft, vindt ze „doodeng”. „Je weet nooit of je het juiste hebt gekozen.”

Anderzijds  vindt zowel Van Ooijen als Kunneman het een „zinvol proces”. Kunneman: „De ziekte is nu niet iets dat me alleen maar overkomt.” Beiden willen dat wetenschappers alternatieve behandelingen onderzoeken en dat er leidraden komen.

Aan bestraling houden mensen  veel klachten over

Het moment waarop chemotherapie of bestraling wordt aangeboden, is voor veel mensen het moment waarop ze verderop kijken, zo blijkt uit de reacties die NRC kreeg op de oproep aan lezers om over hun alternatieve behandeling te vertellen.

Een lezer denkt dat juist hoogopgeleiden vaak kiezen voor alternatieve behandelwijzen, omdat zij de gevolgen van chemo of bestraling begrijpen. „Uit mijn omgeving weet ik dat veel mensen klachten aan bestraling overhouden”, zegt Kunneman. De „agressieve” behandeling sluit ook niet aan op zijn visie op de ziekte. „Het gaat uit van het bestrijden van de kanker, terwijl ik zoek naar de diepere oorzaak: waarom gaan er cellen in mijn lichaam voor zichzelf beginnen, zonder rekening te houden met het belang van mijn lijf?”

Mensen die zich alternatief laten behandelen, blijken dit in veel gevallen te doen omdat zij zelf de regie willen houden. „Als patiënt in de reguliere zorg geef je het stuur uit handen”, zegt Kunneman. „Je genezing is afhankelijk van de dokter, van ingrepen en pillen. Je eigen rol bestaat uit het ondergaan van behandelingen en het afwachten van uitslagen.”

Daarnaast is er een groep patiënten voor wie de reguliere gezondheidszorg niets meer te bieden heeft. Klaas Tulp, geschiedenisleraar en accordeonist, had alvleesklierkanker en zou volgens de artsen nog „maximaal zeven maanden” leven. „Wat kun je doen als de weg naar de dood er al ligt?” vroeg hij zich af.

Haar vader kwam bij Klaus Ross terecht

Zijn dochter Sibrecht Tulp vertelt erover, Klaas Tulp is inmiddels overleden. Uiteindelijk kwam haar vader terecht bij Klaus Ross in Duitsland, die onder meer 3BP toedient, een middel waar wel onderzoek naar wordt gedaan, maar waarvan niet onomstotelijk is bewezen dat het werkt.

Een vriend van Klaas had goede verhalen over de kliniek in Bracht gehoord, moest hij daar niet eens gaan kijken? Klaas Tulp betaalde 10.000 euro voor zijn behandeling.

„Hij heeft eerst een gesprek gehad met Klaus Ross”, vertelt zijn dochter. „Dat is op een heel rustige manier gegaan. Totaal geen ordinair salesgesprek.” Zeven weken reed haar vader regelmatig vanuit Drachten op en neer naar Bracht. Ross is inmiddels omstreden, zijn praktijk is gesloten nadat vorig jaar drie mensen die hij had behandeld waren overleden.

Klaas Tulp is niet een van die mensen, hij was tot op het laatst juist erg tevreden met de therapie. Hij stopte omdat hij te uitgeput was om nog heen en weer te reizen.

Hetty van  Doorn: Ook bij regulieren is niet alles bewezen

Verschillende lezers betogen dat fouten die in de alternatieve zorg worden gemaakt worden uitvergroot, terwijl het in de reguliere zorg ook vaak fout gaat.

Hetty van Doorn van de Infolijn Alternatieve Geneeswijzen constateert dat de mensen die zij te woord staat in toenemende mate de reguliere zorg wantrouwen. „Mensen lezen dat de wetenschap de boel ook wel eens belazert. En dat een percentage van de behandelingen in de reguliere zorg ook nooit bewezen is.”

Hans Kunneman komt zelf uit een „wetenschappelijk nest”, en begrijpt dat mensen hem een „zweefteef” vinden. Toch heeft hij nooit aan zijn eigen zienswijze getwijfeld. Hij heeft er geen boodschap aan dat de werkzaamheid van de behandelingen die hij krijgt niet wetenschappelijk is bewezen. „Er zit een soort vork in de weg”, zegt hij. „Mensen die voor alternatieve behandelingen kiezen, slaan een ander pad in en kijken op een heel andere manier naar het lichaam dan mensen die dat niet doen.” Die twee groepen komen maar moeilijk nader tot elkaar. „We spreken verschillende talen.”

Beeld: nl.wikipedia.org