Plasticsoep: Met vis is weinig mis

Plasticsoep: Met vis is weinig mis
ma, 18/03/2019 - 13:38
Door: jvklinken
0 reacties

Kunnen we nog veilig vis eten met de gigantische hoeveelheid plastic in de wereldzeeën? Ja, met vis is weinig mis.

In de tijd van Cornelis Moerman was er nog geen sprake van plasticsoep maar voor kankerpatiënten leek hem vis op het menu geen goed idee. Dat had te maken met de hoeveelheid dierlijke eiwitten in vis. Ook vette vis, die veel omega 3 bevat, was voor hem geen optie.

De artsen voor niet-toxische tumortherpie achten de voordelen groter dan de nadelen. Vandaar dat zij geen probleem hebben met vis, ook niet voor kankerpatiënten.

Elke minuut vuiniswagen vol plastic in zee 

Hoe zit het nu met vis en de plasticsoep? Wordt het niet tijd voor een ban op vis? Bij het Voedingscentrum prijkt vis nog steeds prominent op de Schijf van Vijf. Is dat nog wel te verdedigen? Is het advies om veel vis te eten nog wel houdbaar? Het blad NewScientist zocht het uit.

Volgens een schatting van wetenschappers dumpen we jaarlijks zo’n acht miljoen ton plastic in onze oceanen. Een andere raming houdt het op een vuilniswagen vol plastic per minuut. Rond 2050 zullen de zeeën zelfs meer plastic dan vis bevatten.

Dat plastic zal vanzelf zijn weg vinden naar het leven in de zee. Zo bleek tijdens een studie onder vijftig aan de Britse kust aangespoelde zeewezens, dat de darmen van elk van deze vijftig dieren piepkleine, door zon en zee afgesleten stukjes ‘microplastic’ bevatten.

Vissen die begin dit jaar werden onderzocht door wetenschappers van de universiteiten van Exeter en Plymouth, hadden gemiddeld 5,5 (micro)plasticdeeltjes in hun buik.

Veel schreeuwerige verhalen gebaseerd op onderbuikgevoelens

Marien ecoloog en toxicoloog Tinka Murk, hoogleraar aan de universiteit van Wageningen, moeten we niet meteen moord en brand roepen. Ik zie veel schreeuwerige verhalen over microplastics gebaseerd op onderbuikgevoelens, maar ik zie geen bewijs om die verhalen te rechtvaardigen. Natuurlijk, dat we op het strand dode noordse stormvogels aantreffen met stukken macroplastic zoals doppen en aanstekers in hun buik, dat is heel naar en dat mogen we onszelf absoluut kwalijk nemen, maar dat betreft nadrukkelijk een ethisch probleem en geen risico voor de populatie als geheel. Wat betreft de gevreesde microplastics ontbreekt elk bewijs dat vissen daar überhaupt last van hebben. Ik was betrokken bij onderzoek naar plastic in vissendarmen, en de aangetroffen doses in hun darmen waren echt extreem laag. Bovendien poepen die beesten die stukjes gewoon weer uit. Van ophoping in organen of het vlees is dus geen sprake.

Vis blijft ook in tijdperk van plasticsoep goede bron van omega 3

De mogelijkheid dat wij die microplastics binnen krijgen, is volgens NewScientist klein omdat de ingewanden waar microplastics zich bevinden worden weggesneden voordat mensen zich aan een haring of makreel waven.

Als je een boterham met pindakaas smeert of een pizza op je bord hebt liggen, zegt een deskundige, dan landen daar vanuit de lucht meer plastic deeltjes op dan je via het eten van een vis binnenkrijgt. Kortom, vis blijft ook in het tijdperk van de plasticsoep een goede bron van omega 3. Het debat over de mogelijke gezondheidseffecten van macro-, micro- en nanoplastics zal nog wel even voortduren, maar al die ontwikkelingen kun je prima volgen met een halve haring hangend in je keel.

Beeld: nl.wikipedia.org