Zelfs op vakantie was hij dokter

Zelfs op vakantie was hij dokter
ma, 10/12/2018 - 13:11
Door: jvklinken
0 reacties

"Neem niets voor waar aan, behalve als het van regeringswege ontkend wordtI" Die uitspraak kan maar van één man afkomstig zijn: Hans Moolenburgh. Het is nota bene NRC die het citaat oprakelt.

Journalist Brigit Kooijman wijdt in NRC een positief getoonzette necrologie aan ex-huisarts Hans Moolenburgh. Dat is vooral opvallend omdat deze krant doorgaans zeer kritisch over complementaire geneeskunde schrijft. Bovendien is journalist Kooijman buitengewoon goed geïnformeerd. Zo vertelt ze dat het overlijden van Moolenburgh niet los gezien kan worden van het heengaan van diens vrouw Anneke, eerder dit jaar. Meer dan 75 jaar was hij met haar samen. De levenslust was hem na haar dood meer en meer ontvallen, weet Kooijman. 

In 2007 stopte hij na meer dan vijftig jaar als huisarts maar  al was hij dan in de tachtig, zo nu en dan behandelde hij toch nog patiënten. NRC: "Een ouderwetse dokter in een witte jas, die zich graag als ‘dokter’ liet aanspreken en 24 uur per dag beschikbaar was. Zijn zoon Michiel: 'Zelfs als we op vakantie waren had hij binnen de kortste keren mensen in behandeling.'"

Eën van zijn patiënten was schrijfster Renate Rubinstein

"Van begin af aan hield Moolenburgh zich ook bezig met alternatieve geneeswijzen. In militaire dienst had hij zich verdiept in kruidengeneeskunde. Hij was geïnteresseerd in alternatieve kankertherapieën zoals het moermandieet. Uit het hele land kwamen mensen naar zijn praktijk. Hij gaf hun hoop – op genezing, of op meer greep op hun ziekte. Schrijfster Renate Rubinstein (1929-1990), die aan multiple sclerose leed, volgde op zijn advies enige tijd een glutenvrij dieet. In Nee heb je, het aan haar ziekte gewijde boek, schrijft ze over hem: „Elke keer was hij onwankelbaar opgewekt en aardig. [...] Hij geloofde in mij, hij zag mijn toekomst zonnig, hij bleef ondanks zijn witte jas [...] iets jongensachtigs en hartelijks behouden en hij heeft mij nooit een rekening gestuurd.” Karel Glastra van Loon, de schrijver die in 2005 aan een hersentumor overleed, kwam bij geen van zijn behandelaars zo graag als bij dokter Moolenburgh, zo schrijft hij in Ongeneeslijk optimistisch. „De belangrijkste reden daarvoor is dat hij gelooft in de kracht van de menselijke geest en dus in het belang van een positieve instelling ten aanzien van de ziekte,” aldus NRC.

'Hans heeft nooit patiënten weggehouden van de reguliere geneeskunde'

Vriendin Jesse Goossens, Moolenburghs redacteur bij uitgeverij Lemniscaat, over zijn houding tegenover de reguliere geneeskunde: „Hans heeft nooit patiënten weggehouden van de reguliere geneeskunde. Hij zag zijn alternatieve behandelingen als complementair daaraan, niet als vervanging. Hij was ook niet extreem in zijn opvattingen. Hij stond dan wel kritisch tegenover het vaccineren van kinderen maar toen mijn dochter haar been openhaalde aan prikkeldraad en ik hem om raad vroeg, zei hij: meteen inenten tegen tetanus.”

De belangrijkste strijd die Moolenburgh voerde – en won – was tegen de fluoridering van het drinkwater. Vanaf de jaren vijftig waren daar proeven mee gedaan in Nederland (met de bedoeling tandbederf tegen te gaan). In 1968 zou ook Moolenburghs woonplaats Haarlem ‘gefluorideerd’ worden. Hij sprak zich in ingezonden stukken, lezingen en debatten fel uit tegen deze in zijn ogen volstrekt onaanvaardbare vorm van overheidsbemoeienis. In 1976 trok de regering bij gebrek aan politieke steun het wetsvoorstel om fluoridering mogelijk te maken in. Een grote triomf voor Moolenburgh.

Aan zijn sterfbed vroeg zijn oudste kleindochter of hij haar nog één wijze les wilde meegeven. Zijn antwoord: „Wees altijd nieuwsgierig naar de dag van morgen. En eet niet te veel suiker.” Typisch Moolenburgh. Zijn gevoel voor humor was ongeëvenaard. Toen hij -zeg tien jaar geleden- voor het eerst MMV toesprak, begon hij zo: "U zult wel denken: Moeten we nu de hele middag die oude man aanhoren?" Hij keek de zaal in en sprak: 'Ik vrees van wel." 

Beeld: mmv.nl