Acht jaar geleden werd Jolanda Trendafilov (57) ‘ongeneeslijk ziek’ verklaard: baarmoederkanker. Nu stelt haar oncoloog voor om te stoppen met de jaarlijkse CT-scan. Hij verwacht niet dat de ziekte na al die jaren nog terugkeert. Een interview. ‘Ik ben van heel ver gekomen.’
Op een bomenrijk stukje Rijswijk strekt zich een kleurrijk volkstuinencomplex uit. Jolanda Trendafilov heeft er sinds 2023 een flinke sier- en moestuin van 400 vierkante meter. Ze is er graag en vaak. ‘Dit is mijn zen-domein. Ik geniet van de rust en de natuur. We wonen in een flat, maar als het even kan, ga ik naar de tuin. Heerlijk, die rust hier. En lekker om buiten bezig te zijn.’
In 2017 kreeg Jolanda de diagnose baarmoederhalskanker met uitzaaiingen in de lymfen. Het duurde anderhalf jaar voordat die diagnose gesteld werd. Al die tijd had ze wel klachten – extreem bloedverlies en daardoor bloedarmoede, later hevige lage buikpijn – maar er werd bij controles niets afwijkends gezien. Een echo en hysteroscopie toonden geen bijzonderheden. Tot er uiteindelijk een MRI-scan werd gemaakt waarop in de baarmoederhals een tumor van ruim vijf centimeter te zien was met uitzaaiingen in de lymfen richting de nieren.
‘Voor opereren was het inmiddels te laat’
‘Dit onderzoek had ik veel eerder moeten krijgen’, zegt Jolanda. ‘Voor opereren was het nu te laat, de tumor was al te ver uitgezaaid. Ik was mijn vertrouwen in dit ziekenhuis kwijt en benaderde het Antoni van Leeuwenhoek. Daar adviseerde de oncoloog zes chemokuren en 25 bestralingen, gevolgd door drie keer Brachytherapie, dat zijn interne bestralingen. Het was zwaar: elke week chemo en elke dag bestraling. Ik voelde me ellendig.’
In deze periode zoekt Jolanda’s echtgenoot Nedialko uit wat je zelf kunt doen om de ziekte te bestrijden. Op internet stuit hij onder andere op MMV en de waarde van volwaardige voeding en een gezonde leefstijl. ‘Dankzij een medische opleiding in het leger heeft hij basiskennis’, vertelt Jolanda. ‘Verder leest hij enorm veel, ook ingewikkelde wetenschappelijke artikelen. Hij stelde een herstelprogramma voor mij op, waar ik na de reguliere behandelingen aan begon. We hebben nog een arts voor integrale oncologie bezocht, ook om te horen wat hij van het herstelprogramma vond. Hij stond er achter en ik begon vol goede moed.’
Nauwelijks een week later weer een knobbeltje
De reguliere behandeling lijkt effect te hebben. Na drie maanden is op de scan geen tumor meer te zien! Toch is de opluchting daarover maar van korte duur. Nauwelijks een week later voelt Jolanda weer een bobbeltje. Kwaadaardig, blijkt uit weefselonderzoek. Een PET-scan toont bovendien vijf uitaaiingen in de longen. ‘Ik werd ongeneeslijk ziek verklaard’, vertelt ze. ‘Een enorme tegenvaller. Ik wilde beginnen aan het opbouwen van mijn gezondheid, maar nu kon ik meedoen aan een pilot met immunotherapie. Ondanks de lijst mogelijke bijwerkingen, besloot ik die mogelijkheid aan te grijpen.’
Nog voor de immunotherapie begint, voelt Jolanda zich ontzettend zwak en beroerd. Terugkijkend, een dieptepunt in haar leven. ‘Ik viel enorm af, had geen energie en was bang dat dit het einde betekende. Ik had niet eens de kracht om van de bank te komen. Nedialko zocht uit hoe ik mijn energieniveau weer omhoog kreeg en kwam uit bij gehydroliseerd geïsoleerd weipoeder, moleculaire waterstof en probiotische yoghurt die hij zelf maakte. Na twee dagen kreeg ik weer energie. Mijn eetlust kwam terug en ik begon aan te sterken. Op de CT-scan, twee maanden later, was te zien hoe de metastasen in de longen in grootte waren afgenomen, een paar lymfen waren iets gegroeid. De oncloog was verbaasd. Voor ons was het een teken dat onze inspanningen effect hadden.’
‘Ik was bang, maar mijn partner bleef vol goede moed’
Terwijl Jolanda hoopt dat er iets goeds in gang is gezet, start de immunotherapie. Daar reageert zij zo heftig op, dat ze na de derde behandeling totaal verzwakt in het ziekenhuis beland. Ze blijkt gastritis te hebben, een derdegraads ontsteking in de maag. ‘Ook dit was een dieptepunt in mijn leven’, blikt ze terug. ‘Immunotherapie was het laatste wat het ziekenhuis mij kon bieden en nu bleek ik daar zo ziek van te worden dat de behandeling werd gestopt. Ik was bang, maar Nedialko bleef vol goede moed. ‘We redden het zonder die behandeling ook wel’, zei hij. Hij is ervan overtuigd dat alles omkeerbaar is als je gaat zoeken naar wat werkt. Hij leest veel over processen in het lichaam, hoe die precies werken, en maakt daar hele schema’s van. Vervolgens zoekt hij uit hoe je deze processen kunt ondersteunen met optimale voeding en supplementen.’
Het werpt vruchten af. Al op de eerstvolgende scan zijn de longmetastasen niet meer te zien. In november 2018 zijn ook de lymfeklieren schoon. Sindsdien tonen de controlescans geen afwijkingen meer. Voor Jolanda’s oncoloog was dat na de laatste CT-scan, afgelopen november reden om de noodzaak van de scans aan de orde te stellen. ‘Het is inmiddels zo lang geleden, dat hij niet verwacht dat de kanker nog terugkomt’, vertelt ze. ‘We gaan het er de volgende keer over hebben. Aan de ene kant ben ik er blij om. Zo’n scan is ook toxisch. Aan de andere kant schrik ik ervoor terug. Al voel ik me fit en gezond, het is toch prettig als een scan dat bevestigt.’
‘Ik kook regelmatig uit eigen tuin’
Kanker heeft het leven van Jolanda een heel andere wending gegeven. ‘Ik ben volledig afgekeurd en werk niet meer buitenshuis. Daar heb ik vrede mee. Al voel ik mij goed, ik heb moeite met focus houden en lang concentreren. Ook de stress die een betaalde baan met zich meebrengt, zou ik niet meer aankunnen. ‘Wat ga je doen met de rest van je leven?’, vroeg Nedialko toen ik net was opgeknapt. Daar heb ik over moeten nadenken, maar inmiddels vul ik mijn dagen met huishouden, koken, klussen en vooral veel bezig zijn in de tuin. Ons grote tuinhuis met keuken heb ik zelf ontworpen en met Nedialko in elkaar gezet, gebeitst en ingericht. Ik kook hier regelmatig met groenten uit eigen tuin.’
‘Ik heb geleerd in het nu te leven’
Jolanda houdt zich moeiteloos aan de gezonde leefstijl. ‘Ik ben van zo ver gekomen en het verlies van mijn gezondheid was zo’n klap, dat ik het niet moeilijk vind om gemotiveerd te blijven. Behalve veel biologische groenten, neem ik ook dagelijks supplementen: enzymen, paddenstolen, kurkuma, vitamine D3, mariadistel en paardenbloemwortel. Na een scan neem ik diatomaceous earth, om de toxische stoffen te binden en uit te plassen. Verder drink ik gefilterd water.’
‘De toekomst zie ik zonnig in, maar eerlijk gezegd ben ik er niet zo mee bezig. Ik maak geen meerjarenplan, maar heb geleerd in het nu te leven. Meer te genieten van de dagelijkse dingen. De jaren na mijn ziekte zijn heel waardevol voor mij. Ik leef meer ontspannen, maak me niet meer zo snel druk. Ik heb kanker overleefd, dat relativeert een heleboel!’
In Uitzicht nr. 10 van 2022 vertelde Jolanda eerder haar uitgebreide verhaal.
MMV maakt wekelijks een selectie uit het nieuws over voeding en leefstijl in relatie tot kanker en andere medische condities.
Inschrijven nieuwsbrief
