Rustig blijven onder onrustige cellen

Jaarlijks ontvangen circa 700.000 vrouwen een uitnodiging zich op baarmoederhalskanker te laten screenen. Ruim de helft van hen geeft daar gehoor aan. Dat levert tussen de acht- en negenduizend uitstrijkjes met ‘onrustige cellen’ op en naar schatting enige duizenden die na aanvullend onderzoek  een ingreep ondergaan. Amerikaans onderzoek toont dat daar in veel gevallen geen haast bij is.

De onderzoekers van het Nationale Kankerinstituut in Rockville (Maryland, VS) keken naar het verschil tussen vroeg of laat behandelen van vrouwen bij wie Cervicale Intra-epitheliale Neoplasie, stadium 2 (CIN2) was aangetroffen. Het probleem met dit celtype is dat het een voorstadium van baarmoederhalskanker kan zijn, maar ze kunnen ook vanzelf verdwijnen.

Daarom neigt de Nederlandse behandelrichtlijn ernaar het zekere voor het onzekere te nemen. Meestal volgt bij CIN2, een LLETZ (Large Loop excisie van de transformatiezone), een ingreep waarbij een dun laagje van de baarmoederhals verwijderd wordt. Een uitzondering daarop zijn vrouwen die nog kinderen willen krijgen. Omdat deze behandeling het risico op complicaties tijdens de zwangerschap vergroot.

Om meer zicht te krijgen op mogelijke overbehandeling simuleerden de onderzoekers een gerandomiseerde klinische studie. Daartoe verdeelden ze twaalfduizend vrouwen bij wie tussen 2017 en 2023 door middel van een biopsie CIN2 was vastgesteld in twee gelijkwaardige groepen. Het enige verschil was dat de ene groep ‘meteen’ (binnen zes maanden) behandeld was en de andere groep na zes maanden of helemaal niet.

Na een opvolgduur van drie jaar bleek dat bij de vrouwen die onmiddellijk behandeld waren veel vaker geen CIN2 of erger gevonden werd (36,2 procent) dan bij de vrouwen bij wie de behandeling was uitgesteld (7,8 procent). ‘Dit suggereert dat sommige procedures waarschijnlijk onnodig waren en het risico op een vroeggeboorte kunnen verhogen’, schrijven de onderzoekers in Annals of Internal Medicine.

Beeld: Pxhere.com