Biologische zalm ook niet alles

Biologische zalm ook niet alles
do, 12/10/2017 - 12:41
Door: jvklinken
0 reacties

 

Biologisch gekweekte zalm is een redelijk alternatief voor reguliere kweekzalm maar peperduur. Deze vis krijgt heel veel ruimte en doet het  zonder antibiotica.

De biologische zalmkwekerijen bevinden zich in volle zee boven de Orkney-eilanden. Waar de Atlantische Oceaan en de Noordzee bij elkaar komen is er een sterke natuurlijke stroming van het water. Dat zorgt voor een zuivere bodem, zo meldt het Vlaamse weekblad Knack.

In de niet-biologische kwekerijen zorgt een kleurstof  voor oranje zalm. In biologische  kwekerijen krijgt de vis zijn oranje kleur uit visvoer dat bestaat uit gedroogde ansjovis, makreel en andere kleine vissen. De structuur van biozalm is steviger en de smaak is voller. Wel moet  worden bedacht dat de zeeën zijn vervuild. In een Frans onderzoek bleken de biologische zalmen meer vervuild te zijn dan de gangbare kweekzalm.

De biologische manier van kweken is arbeidsintensiever en duurder, wat zich vertaalt in de hogere prijs. Bij AH kost 175 gram zalm zeven euro.

Wilde zalm steeds zeldzamer

Wilde zalm wordt steeds zeldzamer. Wat in de winkel ligt, is zo goed als steeds gekweekt. Maar vooral de industrieel gekweekte exemplaren bevatten heel wat pcb's en dioxines.

De grootste Europese kwekerijen bevinden zich in Schotland en Noorwegen. In Noorwegen worden daartoe zelfs complete meren en fjorden afgesloten. Canada, Alaska en Chili zijn andere wereldspelers.

Zalmvlees heeft een typische roze tint. Die komt van de kleurstof astaxanthine, die ook een krachtige antioxidant is. Astaxanthine is een product van eencellige organismen die gegeten worden door garnalen, die de kleurstof opslaan. De zalm eet op zijn beurt de garnalen en slaat de astaxanthine op in het vetweefsel.

Hoe meer garnalen een zalm gegeten heeft, hoe roder zijn vlees. Dat verklaart de kleurvariatie bij wilde zalm: van lichtroze tot dieprood. In kwekerijen wordt visvoer gebruikt dat vrijwel geen garnalen bevat. Maar omdat de consument geen witte zalm wil, worden er kleurstoffen toegevoegd. Die worden meestal synthetisch aangemaakt en soms gewonnen uit de pellen van garnalen.

Alternatieven voor zalm zijn haring en makreel

Zalm doet de kans op ziekten van hart- en bloedvaten dalen. Wekelijks 1 tot 2 keer een portie vette vis volstaat voor deze heilzame invloed. Zalm is een roofvis en krijgt zodoende veel vervuild materiaal binnen. Ook levert zalm veel calorieën : 100 gram rauwe zalm bevat 222 kcal, gerookte zalm 200 kcal en zalm uit blik 164 kcal. Dat is ongeveer dubbel zoveel als kip. Alternatieven voor zalm zijn haring, makreel en andere vette vis.

Vooral de industrieel gekweekte zalm bevat heel wat contaminanten (vervuilers), waaronder pcb's en dioxines. Beide zijn verantwoordelijk voor het in de war sturen van de hormoonhuishouding bij de mens en verhogen in hoge doses het risico op kanker. De gekweekte zalm van waar ook ter wereld heeft een veel hoger gifpercentage dan de wilde. De Noorse en Schotse kwekerijen blijken de meest vervuilde vis af te leveren.

Luizen vreten zalmkop langzaam weg

Omdat de zalmen in reguliere kwekerijen zo dicht op elkaar gepropt leven, zijn ze vatbaarder voor parasieten en zeeluizen. Zeeluizen voeden zich onder meer met huidweefsel. Op 1 gekweekte zalm kunnen soms meer dan 1000 luizen zitten, en soms hebben die de kop van de zalm voor een kwart of de helft weggevreten. Met verzwakking en massale sterfte tot gevolg.

Er is  ook genetisch gemanipuleerde zalm die gemakkelijker gekweekt kan worden : de AquAdvantage® Fish. De kunstmatig toegevoegde eigenschappen zorgen ervoor dat de zalm amper de helft van de tijd nodig heeft om tot een volwassen exemplaar uit te groeien en dat hij het jaar rond in koud water kan zwemmen.

Wetenschappers zeggen dat het ondanks de vervuiling verantwoord is om een tot twee keer per week vette vis te eten. De positieve gezondheidsaspecten, en dan vooral het hoge gehalte aan omega 3, wegen nog steeds zwaarder dan de negatieve.

Beeld: en.wikipedia.org