Voor de 49-jarige Rietje was het duidelijk toen ze op een avond in bed een knobbeltje voelde. Intuïtief wist ze: ‘Daar zit mijn oorlogsspanning.’ In de nieuwe Uitzicht vertelt Rietje, nu 82 jaar, in een uitgebreid interview hoe ze herstelde van non-hodgkinlymfoom zonder chemotherapie dankzij voeding- en leefstijlinterventies en emotionele ontlading.
Haar vader, die in het verzet zat, werd vermoord net voor het eind van de tweede wereldoorlog toen Rietje 6 jaar oud was. Ze zweeg erover, 43 jaar lang. ‘Ik had een mooi leven, maar dat ene dat bleef in mij.’ Het bobbeltje bleek het gevolg van non-hodginklymfoom. De internist wilde meteen beginnen met behandelingen. Maar Rietje zag ervan af. ‘Dat vonden ze heel raar.’
Rietjes huisarts kwam diezelfde dag ook nog langs. ‘Hij was opgebeld door het ziekenhuis om ervoor te zorgen dat ik hun advies opvolgde. Er was destijds bijna geen patiënt die niet deed wat de dokter zei.’ In het interview in Uitzicht vertelt Rietje hoe ze haar eigen pad koos en herstelde dankzij een combinatie van voeding en leefstijlinterventies. Maar ook: eindelijk emotionele ontlading. Dat was enorm bevrijdend. ‘Ik kreeg vleugels en kon gewoon alles.’
De redactie van Uitzicht is in het bezit van een kopie van het medisch dossier.
‘Acceptatie en openheid openen de deuren naar herstel’
Ook in Uitzicht een interview met Liesbeth Woertman, die zich als psycholoog en hoogleraar jarenlang verdiepte in identiteitsontwikkeling. Ook zij heeft het belang van acceptatie aan den lijve ondervonden toen ze met kanker geconfronteerd werd. Mensen die zeggen: ‘Ik ben iemand die nooit opgeeft’ of ‘ik ga gewoon niet dood’ leggen zichzelf enorme druk op. ‘Er is dan heel weinig ruimte voor authenticiteit. Om gewoon bang te mogen zijn.’ Acceptatie en openheid openen de deuren naar herstel. Doorhebben hoe je bepaald bent door de tijd, de omgeving en door anderen: ‘Daar ligt je vrijheid.’
Wanneer ons iets ergs overkomt, neigen we naar ontkenning, verzet en gepieker. Weerstand. Want je wilt het niet waar hebben. Het gevoel van controle komt echter pas terug wanneer je de feiten onder ogen durft te zien. Met de acceptatie daarvan leg je een bodem onder je nieuwe realiteit die je helpt focussen op de toekomst. Op wat mogelijk, wenselijk en waardevol is. Of zoals Rietje zegt: ‘Dan komen er weer andere dingen op je weg.’ Dat is niet makkelijk. Het kost tijd om een nieuwe werkelijkheid onderdeel te laten worden van je identiteit. Kanker komt meestal onverwacht en het overkomt toch altijd anderen?
Over zelfkennis: ‘Mag je gewoon bang zijn van jezelf?’
Je denkt écht niet dat je zelf aan de beurt komt, zegt Liesbeth Woertman, die zich als psycholoog en hoogleraar jarenlang verdiepte in identiteitsontwikkeling. Ook zij heeft het belang van acceptatie aan den lijve ondervonden toen ze met kanker geconfronteerd werd. Mensen die zeggen: ‘Ik ben iemand die nooit opgeeft’ of ‘ik ga gewoon niet dood’ leggen zichzelf enorme druk op. ‘Er is dan heel weinig ruimte voor authenticiteit. Om gewoon bang te mogen zijn.’ Acceptatie en openheid openen de deuren naar herstel. Doorhebben hoe je bepaald bent door de tijd, de omgeving en door anderen: ‘Daar ligt je vrijheid.’
Ook in dit nummer een artikel over de uitkomsten van een onderzoek van MMV naar de betekenis en waarde van de Integrale Oncologie/Niet Toxische Tumor Therapie. Hoe wordt het toegepast en onderbouwd door literatuur en ervaringen van patiënten? En hoe ervaren patiënten het? 184 patiënten en tien artsen namen het afgelopen jaar deel aan dit onderzoek waarbij naast interviews en enquêtes een uitgebreide literatuurstudie is gedaan. De uitkomsten zijn zeer positief: ’85 procent van de mensen ervaart hun behandeling als waardevol of hoopgevend.’
13 procent noemt het ‘gezien en gehoord’ worden
Hoe ervaren mensen de interventies van de IO/NTTT-arts? Met name de supplementen, en homeopathische middelen (41.8 procent) en voeding/dieet/leefstijl (27,2 procent), worden het meest als direct bijdragend ervaren en gerapporteerd. Opvallend is ook het aandeel emotionele/mentale ondersteuning. 13 procent noemt het “gezien en gehoord worden”, “vertrouwen” en “mentale gesteldheid” als belangrijke bijdragen. “De kwalitatieve reacties van patiënten wijzen op een sterke focus op leefstijlfactoren als de belangrijkste bijdragers aan de beleefde verbetering.”
Een uitkomst die de onderzoekers verraste is het belang van de arts-patiëntrelatie. ‘De IO/NTTT-arts zelf wordt door 8,9 procent van de respondenten als belangrijkste factor genoemd vanwege het bieden van vertrouwen, begeleiding en een luisterend oor’, aldus Maaike de Vette.
De emotionele toon van de verhalen is overwegend positief, gedreven door ervaren verbetering, hoop en erkenning. Een ruime 85 procent van de mensen beschrijft hun behandeling als waardevol of hoopgevend. Wat mensen zeggen is: ‘Ik heb regie over mijn kanker’, ‘Ik voel me er goed bij’, ‘Ik kies voor mijzelf’ en ‘Ik bepaal zelf wat ik doe’.
Word nu lid van MMV en ontvang het welkomstpakket, inclusief deze Uitzicht cadeau!
MMV maakt wekelijks een selectie uit het nieuws over voeding en leefstijl in relatie tot kanker en andere medische condities.
Inschrijven nieuwsbrief
