Monique was strijdbaar tot het einde

Monique was strijdbaar tot het einde
vr, 14/10/2016 - 11:49
Door: jvklinken
0 reacties

Monique Posthumus is niet meer. In de avond van zondag 9 oktober is ze overleden. Een  moedige vrouw is heengegaan.

In het voorjaar van 2014 kreeg ze van de behandelend arts in het ziekenhuis te horen dat ze nog twee jaar te leven had. Ze moest dan wel chemokuren volgen. Dat bleek echter geen optie. Ze werd zo ziek van de chemo dat ze er resoluut mee stopte.

Wietolie

Een collega van het ROC waaraan Monique was verbonden, zette haar   op het spoor van medicinale wietolie. Na zich er grondig in verdiept te hebben, besloot ze het te wagen. Daarbij koos ze voor een hoge dosering overeenkomstig het advies van een Amerikaanse expert dat ze aantrof op internet.

Grote verbazing

Vanwege die hoge dosering raakte ze na het innemen van de druppels voor het naar bed gaan “knetterstoned”. Maar het werkte wel en hoe! Al snel was er nagenoeg geen kanker meer in haar lichaam te vinden. Grote verbazing alom, ook bij haar artsen.

Haar verhaal, dat zich via internet verspreidde als een olievlek, wilde ze graag in een eigen relaas doorgeven aan zoveel mogelijk mensen. Daarom schreef ze eerst opiniebijdragen aan de media en naderhand een boek, Kanker & Cannabis. “Ik vind het heel belangrijk dat mijn verhaal over cannabis en kanker bekend wordt. Hoe bekender hoe beter,” schreef ze in haar  weblog.

Regie

De boodschap van haar boek is niet alleen dat cannabis kanker kan genezen (“kan en niet zal”), maar vooral ook “dat je als patiënt zelf de regie houdt, en dat je niet zomaar moet aannemen wat artsen je vertellen, want er wordt een hoop onzin verteld over chemo en aanverwante zaken.”

Zoals zovelen had ze volop vertrouwen in de medische stand, maar stukje bij beetje kwam ze erachter dat de wereld toch wel heel anders in elkaar zit dan ze altijd had gedacht.

Haar boek werd positief ontvangen. Er is inmiddels een tweede druk verschenen en komt volgend jaar ook in Duitsland uit.

Voeding

In haar laatste blogbijdrage, twee weken voor haar dood,  loopt ze vooruit op haar overlijden. Wie mocht concluderen dat de cannabis toch niet heeft gewerkt, krijgt bij voorbaat een weerwoord. “Mijn diagnose was zeer ernstig. En ik leef er al bijna 2,5 jaar mee. Natuurlijk zijn er veel meer verhalen bekend van mensen met uitgezaaide kanker die toch nog 2, 3, 5, 8, 10, 15 jaar hebben geleefd. Maar dat is heel verschillend per kankersoort en per agressie van de kanker. Mijn prognose was twee jaar met chemo (wat ik niet kon verdragen, dus twee jaar had ik er niet mee gehaald). De prognose voor een gemiddelde uitgezaaide darmkanker patiënt zonder chemo was minder dan een jaar, in mijn geval, de zeer agressieve vorm van darmkanker, een prognose van een paar maanden. En ja, dan is 2,5 jaar wel lang. Dat heb ik in eerste plaats te danken aan Cannabis en aan het aanpassen van voeding. Want als er iets is wat ik ook geleerd heb sinds ik ziek ben, hoe ongelooflijk belangrijk de kwaliteit van voedsel is voor onze gezondheid.”

Het zou geweldig zijn wanneer haar bevindingen massaal weerklank vinden. Dat zou een eerbetoon zijn dat deze moedige vrouw ruimschoots heeft verdiend.  

Jan van Klinken